Erzurum'da insanlar tarafından kullanılmış veya kullanılan kişisel adlar ve lakaplar
Çığız, Devamsız, Dızınan, Esgetek, Gollik, Gucur, Guzzik, Hızan, Kanayaklı, Mırıh, Poşa, Sınıhçi... İşte sizlere Erzurum Lakapları:
Aba : Abla
Ağa : Ağabeyi
Baci : Bacı
Beg : Beğ
Bibi : Hala
Boğızli : Boğazlı
Bedimli : Meteliksiz
Cingen : Çingene
Çığız : Mızıkçı, hakkına razı olmayan
Cığızlamak : Mızıkçılık etmek, hakkına razı olmamak
Cırbağa : Cılız, çelimsiz
Çarşut : Casus
Çerçi : Ayak satıcısı
Dadaş : Arkakadaş, ağabeyi(Dadaş konusuna bkz.)
Densiz : Uygunsuz, boşboğaz
Devamsız : İşe yaramaz, boşboğaz
Dıga(Dığa) : Çocuk(hakaret anlamında)
Direş : Uzun boylu
Dızınan : İri kıyım, iri yapılı
Emi : Amca
Enik : Köpek yavrusu (hakaret olarak gençler ve çocuklar için de kullanılır.)
Er (Ergişi) : Erkek, koca
Esgetek : Kadın
Eze : Teyze
Gada : Ağabeyi
Gancik : Aldatan, sözünde durmayan, dişi köpek
Gavat : Değersiz adam, adi adam, pezevenk
Gottozlanan : Kafa tutulan, dik başlı
Gollik : Kısa boylu
Görüm : Görümce
Gucur : Kısa boylu
Guma : İkinci eş
Guzzik : Kambur
Güleş : Güleryüzlü
Hizan : Fakir, görgüsüz
Hızmeker : Erkek hizmetçi, hizmetkâr
Hırhız : Hırsız
Hodah : Hayvanlara bakan çocuk
Igit : Yiğit
Kalikli : Sürtük
Kanayaklı : Kadın
Kelloş : Kel
Keyvani : Ev hanımı
Kivra : Kirve, sünnet olan çocuğu tutan
Kizir : Köy adını ağız yapabilen kişi
Kor : Kör
Külfet : Ev halkı, evin nüfusu
Maraba : Tarım işçisi
Matıf : Suratsız adam
Mazanni : Kötü huylu, şüpheli adam
Mıllıhci : Yüze gülen karıştırıcı
Mırıh : Yarık dudak
Omo : Dalkavuk
Ortahçi : Hayvan ve aleti olan tarım işçisi
Paşa : Bayan, hanıfendi
Poşa : Çingene kadın
Paşvani : Bekçi
Sınıhçi : Kırıkçı
Soğumsuz : Sabırsız, pisboğaz
Şağıldahlı : Pis adam
Şergada : Akla gelmeyen işler yapan
Tanko : Sosyetik
Termaş : Şanslı
Uşah : Çocuk
Vola : Ulan (argo)
Yelloz : Meteliksiz, müflis
Yeğin : Aceleci
Zenne : Kadın
Kaynak: Dr.Lütfi Sezen, Erzurum Folkloru 3. Baskı | 417
Topluluk
Yorumlar (0)